• Bezpieczna pirotechnika na stadionach piłkarskich Problem ograniczonych swobód na imprezach masowych, głównie tych organizowanych na stadionach, to problem powszechny, dotykający nie tylko uczestników imprez ...
  • Działania antyterrorystyczne podejmowane przez Polskę u progu XXI wieku. Część I Aspekt zagrożenia zamachami terrorystycznymi w Polsce należy rozpatrywać na płaszczyźnie zagrożenia wewnętrznego i zewnętrznego ...
  • Działania antyterrorystyczne podejmowane przez Polskę u progu XXI wieku. Część II Koordynacja działań antyterrorystycznych w Polsce nastąpiła dopiero po atakach w Stanach Zjednoczonych ...
  • Próby przeciwdziałania terroryzmowi państwowemu – stosunek różnych państw do poszczególnych aktów terroryzmu. Część I Terroryści celowo stroją się w terminologię wojskowego żargonu ...
BEZPIECZENSTWO NA UCZELNIACH banner 1347x732px Ccb

Bezpieczna pirotechnika na stadionach piłkarskich

Problem ograniczonych swobód na imprezach masowych, głównie tych organizowanych na stadionach, to problem powszechny, dotykający nie tylko uczestników imprez (w głównej mierze kibiców piłkarskich), ale także członków służb organizatora, jak i samych organizatorów. Wojna wojewodów z kibicami używającymi wyrobów pirotechnicznych (nielegalnie) w trakcie opraw meczowych jest bezcelowa i wywoływać może nawet zupełnie odwrotny efekt.

Próby przeciwdziałania terroryzmowi państwowemu – stosunek różnych państw do poszczególnych aktów terroryzmu. Część II

Terroryzm w prawie wewnętrznym
Rozwój nowożytnego terroryzmu politycznego, czyli prowadzenia walki politycznej metodami niemożliwymi dziś do zaakceptowania, przyczynił się do przewartościowania stosunku opinii społecznej Zachodu do radykalnych działań politycznych naruszających prawo karne. Od lat siedemdziesiątych w państwach faktycznie zagrożonych działalnością grup politycznych, które nie wahały się przed użyciem środków ekstremalnych, zaczęło się rozwijać specjalne ustawodawstwo antyterrorystyczne. Zawarty w nim model represji prawno-karnej, będący potępieniem terroryzmu i zarazem reakcją obronną na wywołany przezeń stan zagrożenia, ilustruje dobrze francuskie prawo karne.

Próby przeciwdziałania terroryzmowi państwowemu – stosunek różnych państw do poszczególnych aktów terroryzmu. Część I

To, co nazywa się terroryzmem – napisał Brian Jenkins – wydaje się zależeć od punktu widzenia. Użycie tego terminu implikuje osąd moralny i jeśli jedna strona może z powodzeniem przypiąć swoim przeciwnikom etykietkę terrorystów, to oznacza, że pośrednio narzuciła innym swój pogląd moralny. Toteż decyzja określenia osoby czy organizacji mianem „terrorystycznej” w sposób niemal nieunikniony staje się subiektywna, zależna w równym stopniu od tego, czy sympatyzujemy z daną osobą (grupą), sprawą, czy też jesteśmy im przeciwni. Jeśli ktoś na przykład identyfikuje się z ofiarą przemocy, wówczas będzie mówił o przemocy, wówczas będzie mówił o terroryzmie. Jeśli jednak identyfikuje się ze sprawcą, patrzy na ów akt przemocy w sposób bardziej wyrozumiały, wręcz pozytywny (a w najgorszym razie dwuznaczny) i wówczas nie uznaje tego za terroryzm.[1] Żydzi na całym świecie nie uważali za terrorystów bojowników o wolność Izraela, Arabowie nie uważają za terrorystę Jasera Arafata. Polacy wykazują sympatię dla czeczeńskich terrorystów, jako że walczą z niecieszącą się sympatią w Polsce Rosją. Irlandzka diaspora w USA nie uznawała za terrorystów swych rodaków z IRA.

Działania antyterrorystyczne podejmowane przez Polskę u progu XXI wieku. Część II

W chwili obecnej Polska popiera w pełni politykę prowadzoną przez Unię Europejską dotyczącą terroryzmu. Bierze udział czynnie w licznych agendach, które mają na celu poprawę bezpieczeństwa oraz ratyfikuje ustawy, rozporządzenia itd., dotyczące przeciwdziałania terroryzmowi. Dokonuje także promowania i wspierania wspólnych działań, które prowadzą do poprawy bezpieczeństwa.

Skuteczny udział Polski w zwalczaniu terroryzmu międzynarodowego nie tylko wiązał się z dostosowaniem regulacji prawnych do przepisów Unii Europejskiej. Należało także stworzyć struktury wewnątrz państwa, które wcześniej nie istniały, a bez których udziału skuteczne zwalczanie terroryzmu nie byłoby możliwe. Koordynacja działań antyterrorystycznych w Polsce nastąpiła dopiero po atakach w Stanach Zjednoczonych z 11 września 2001 r. Od tamtego momentu powstały liczne struktury, które są odpowiedzialne za każdy etap zwalczania terroryzmu odbywający się na czterech płaszczyznach.[1] Należy do nich: rozpoznawanie, przeciwdziałanie, zwalczanie i usuwanie zaistniałych skutków.[2]

Działania antyterrorystyczne podejmowane przez Polskę u progu XXI wieku. Część I

Aspekt zagrożenia zamachami terrorystycznymi w Polsce należy rozpatrywać na płaszczyźnie zagrożenia wewnętrznego i zewnętrznego. W odróżnieniu do innych krajów europejskich, m.in. Niemców w Polsce nie działały grupy skrajnie lewicowe ani tego typu podobne. Nigdy też Polska nie była bezpośrednio celem ataku terrorystycznego. Rozważając obecną sytuację kraju nie ma przesłanek, aby powstały grupy skrajnie lewicowe lub prawicowe albo nacjonalistyczne, które mogłyby zastosować działania terrorystyczne.[1] Przez ostatnie lata nie odnotowano także informacji na temat działania w Polsce grup terrorystycznych.[2] Dlatego też nasz kraj może być zagrożony działaniami terroryzmu zewnętrznego. Prawdopodobnym zagrożeniem mógłby być tzw. terroryzm islamski.[3]

Wywiad ze specjalistą ds. bezpieczeństwa imprez masowych w UK

Mieszka w Wielkiej Brytanii od ponad 12 lat, a zabezpieczeniem i bezpieczeństwem imprez masowych zajmuje się już od blisko 15 lat. Jego przygoda w UK zaczęła się od jednego z największych wyścigów kolarskich - Tour de France, który przebiegał z Londynu przez hrabstwo Kent. Kilka lat po tym rozpoczął edukację na Buckinghamshire New University, na kierunku Crowd and Safety Management (Zarządzanie i Bezpieczeństwo Tłumami), aby już po dwóch latach pomyślnie zakończyć studia w stopniu Foundation Degree. Po raz pierwszy w historii wprowadzono Batchelor Degree na tymże uniwersytecie, zatem jeszcze raz rozpoczął kolejne studia w Bucks i tym razem już po roku zdobył kolejny tytuł z wyróżnieniem. Dzięki temu został jednym z pierwszych 11 absolwentów tego kierunku na świecie oraz jedynym Polakiem, specjalistą ds. bezpieczeństwa imprez masowych w UK z takimi kwalifikacjami.

Znajdź w serwisie

Biuletyn Portalu

Patronujemy

 baner1

Blog

baner na OIM2

Jesteśmy na Facebooku