BEZPIECZENSTWO NA UCZELNIACH banner 1347x732px Ccb

Jak zorganizować bezpieczną imprezę masową?

Organizacja wydarzenia, które ma przyciągnąć setki lub tysiące osób, wiąże się z ogromną odpowiedzialnością za ich bezpieczeństwo. W praktyce odpowiedzialność ta oznacza konieczność skompletowania dziesiątków dokumentów wymienionych w ustawie. Jak nie zagubić się w gąszczu przepisów i zdobyć zezwolenie na organizację imprezy masowej na czas? Przedstawiamy praktyczny poradnik.

Zaginione dziecko na imprezie masowej

Coraz więcej imprez masowych jest przeznaczonych dla rodzin z dziećmi. Ma to swoje silne uzasadnienie ekonomiczne i z pewnością będzie trendem rozwijającym się. O ile wyszkolony ochroniarzy nie (powinien mieć) problemów z pijanym agresorem, o tyle spanikowane dziecko przerasta możliwości wielu osób. Dlatego warto poznać zasady współpracy z kimś takim.

Czym jest psychologia tłumu?

Próby zrozumienia psychologii grup społecznych znajdujących się w danym miejscu, czasie i w tym samym celu były podejmowane od zarania wiekow. Jedną z pierwszych prób zarządzania tłumem może być rozplanowanie Koloseum w Rzymie. Jego pojemność była na tyle duża, że Rzymianie zdali sobie sprawe, iż „bezpieczne zarzadzanie tlumami” jest potrzebne do płynnej obsługi tej 50.000 areny. Poprzez labirynty korytarzy wewnątrz budynku, ówcześni stewardzi potrafili opróżnić arenę w przeciągu kilku minut. Metoda jaką do tego celu stosowali była dość skuteczna i dawała oczekiwane rezultaty - „służba porządkowa” była wyposażona w drewniane pałki do pospieszania tych mniej gorliwych widzów.

Bezpieczna pirotechnika na stadionach piłkarskich

Problem ograniczonych swobód na imprezach masowych, głównie tych organizowanych na stadionach, to problem powszechny, dotykający nie tylko uczestników imprez (w głównej mierze kibiców piłkarskich), ale także członków służb organizatora, jak i samych organizatorów. Wojna wojewodów z kibicami używającymi wyrobów pirotechnicznych (nielegalnie) w trakcie opraw meczowych jest bezcelowa i wywoływać może nawet zupełnie odwrotny efekt.

Próby przeciwdziałania terroryzmowi państwowemu – stosunek różnych państw do poszczególnych aktów terroryzmu. Część II

Terroryzm w prawie wewnętrznym
Rozwój nowożytnego terroryzmu politycznego, czyli prowadzenia walki politycznej metodami niemożliwymi dziś do zaakceptowania, przyczynił się do przewartościowania stosunku opinii społecznej Zachodu do radykalnych działań politycznych naruszających prawo karne. Od lat siedemdziesiątych w państwach faktycznie zagrożonych działalnością grup politycznych, które nie wahały się przed użyciem środków ekstremalnych, zaczęło się rozwijać specjalne ustawodawstwo antyterrorystyczne. Zawarty w nim model represji prawno-karnej, będący potępieniem terroryzmu i zarazem reakcją obronną na wywołany przezeń stan zagrożenia, ilustruje dobrze francuskie prawo karne.

Próby przeciwdziałania terroryzmowi państwowemu – stosunek różnych państw do poszczególnych aktów terroryzmu. Część I

To, co nazywa się terroryzmem – napisał Brian Jenkins – wydaje się zależeć od punktu widzenia. Użycie tego terminu implikuje osąd moralny i jeśli jedna strona może z powodzeniem przypiąć swoim przeciwnikom etykietkę terrorystów, to oznacza, że pośrednio narzuciła innym swój pogląd moralny. Toteż decyzja określenia osoby czy organizacji mianem „terrorystycznej” w sposób niemal nieunikniony staje się subiektywna, zależna w równym stopniu od tego, czy sympatyzujemy z daną osobą (grupą), sprawą, czy też jesteśmy im przeciwni. Jeśli ktoś na przykład identyfikuje się z ofiarą przemocy, wówczas będzie mówił o przemocy, wówczas będzie mówił o terroryzmie. Jeśli jednak identyfikuje się ze sprawcą, patrzy na ów akt przemocy w sposób bardziej wyrozumiały, wręcz pozytywny (a w najgorszym razie dwuznaczny) i wówczas nie uznaje tego za terroryzm.[1] Żydzi na całym świecie nie uważali za terrorystów bojowników o wolność Izraela, Arabowie nie uważają za terrorystę Jasera Arafata. Polacy wykazują sympatię dla czeczeńskich terrorystów, jako że walczą z niecieszącą się sympatią w Polsce Rosją. Irlandzka diaspora w USA nie uznawała za terrorystów swych rodaków z IRA.

Działania antyterrorystyczne podejmowane przez Polskę u progu XXI wieku. Część II

W chwili obecnej Polska popiera w pełni politykę prowadzoną przez Unię Europejską dotyczącą terroryzmu. Bierze udział czynnie w licznych agendach, które mają na celu poprawę bezpieczeństwa oraz ratyfikuje ustawy, rozporządzenia itd., dotyczące przeciwdziałania terroryzmowi. Dokonuje także promowania i wspierania wspólnych działań, które prowadzą do poprawy bezpieczeństwa.

Skuteczny udział Polski w zwalczaniu terroryzmu międzynarodowego nie tylko wiązał się z dostosowaniem regulacji prawnych do przepisów Unii Europejskiej. Należało także stworzyć struktury wewnątrz państwa, które wcześniej nie istniały, a bez których udziału skuteczne zwalczanie terroryzmu nie byłoby możliwe. Koordynacja działań antyterrorystycznych w Polsce nastąpiła dopiero po atakach w Stanach Zjednoczonych z 11 września 2001 r. Od tamtego momentu powstały liczne struktury, które są odpowiedzialne za każdy etap zwalczania terroryzmu odbywający się na czterech płaszczyznach.[1] Należy do nich: rozpoznawanie, przeciwdziałanie, zwalczanie i usuwanie zaistniałych skutków.[2]

Działania antyterrorystyczne podejmowane przez Polskę u progu XXI wieku. Część I

Aspekt zagrożenia zamachami terrorystycznymi w Polsce należy rozpatrywać na płaszczyźnie zagrożenia wewnętrznego i zewnętrznego. W odróżnieniu do innych krajów europejskich, m.in. Niemców w Polsce nie działały grupy skrajnie lewicowe ani tego typu podobne. Nigdy też Polska nie była bezpośrednio celem ataku terrorystycznego. Rozważając obecną sytuację kraju nie ma przesłanek, aby powstały grupy skrajnie lewicowe lub prawicowe albo nacjonalistyczne, które mogłyby zastosować działania terrorystyczne.[1] Przez ostatnie lata nie odnotowano także informacji na temat działania w Polsce grup terrorystycznych.[2] Dlatego też nasz kraj może być zagrożony działaniami terroryzmu zewnętrznego. Prawdopodobnym zagrożeniem mógłby być tzw. terroryzm islamski.[3]

Biuletyn Portalu

Patronujemy

 baner1

Blog

baner na OIM2

Jesteśmy na Facebooku